دانش آموزان سرشکسته (اردو به گنتینگ هایلند)

دیروز سفری نیم روزه به گنتینگ هایلند داشتیم و طبق معمول، مانند آن چه سال پیش رخ داد، با بارندگی مواجه شدیم و بدون استفاده از وسایل تفریحی برگشتیم.

حدودا ساعت 9:30 بعد از جمع شدن در مدرسه و صحبت های آقای مدیر، سوار اتوبوس شدیم و به راه افتادیم. البته نیم ساعت در اتوبوس جلوی مدرسه نشسته بودیم و متنظر سر و سامان دادن اوضاع اتوبوس توسط آقایان کاظم نیاز و راننده بودیم. بالاخره حرکت کردیم و حدود ساعت 11 در تله کابین بودیم. همان طور که بالا می رفتیم؛ هوای خوب و آفتابی جای خود را به مه و ابر می داد و هوا رو به سردی می رفت. کم کم امید برای بازی از دل هایمان می رفت.

در حین بالا رفتن، ناگهان تله کابین ایستاد و شروع کرد برای خودش تاب خوردن! ترس در دل ها افتاد و "الآن می افتیم پایین" بود که فقط به ذهن ها خطور می کرد. و بچه ها شروع کردند آیت الکرسی خواندن!!! در این هنگام ناگهان تله کابین شروع به حرکت کرد ولی نه به جلو، بلکه دنده عقب گرفته بود! دیگر آیت الکرسی با فریاد خوانده می شد. خلاصه بعد از 10 دقیقه در جا تکان خوردن، سرانجام حرکت کردیم و رسیدیم.

همان طور که حدس می زدیم هوای گنتینگ کاملا نامساعد بود. بعد از نیم ساعت تاسف و گریه و زاری، برای ناهار رفتیم. ناهار را نوش جان فرموده بودیم که متوجه شدیم کیف پول یکی از دوستان دزدیده شده! البته به چند نفر هم مظنونیم! چون ظاهرا، قبلا هم این اتفاقات دزدی رخ داده است! بله، دوباره تاسف خوردیم و به ناراحتی مان اضافه شد.

با خود فکر کردیم که اگر به دعا و ورد و جادو و ... متوسل شویم؛ شاید هوای گنتینگ آفتابی شود. بنابراین هر کس به نوبه ی خود شروع به راز و نیاز کرد. ولی دریغ از بهتر شدن هوا آن هم اندکی!! در هر حال تا ساعت 3:30 آن بالا دور خود چرخیدیم و چرخیدیم و چرخیدیم تا این که دوباره برگشتیم. این دفعه تله کابین مثل صبح زیاد نایستاد. ساعت 4 در اتوبوس بودیم و یک ربع بعد به سمت KL به راه افتادیم.

در ضمن روز قبل از اردوی ما، یعنی جمعه دانش آموزان ابتدایی به آکواریوم KLCC برده شدند.