دیشب داشتم به این فکر می کردم که 2 نسل قبل از ما یعنی مادربزرگ ها و پدربزرگ های امروزی، خانواده های کم جمعیتی بودند. نسل بعد از آن ها یعنی مادر ها و پدرهای حالا، با توجه به پیش رفت علم پزشکی و سطح بهداشت و عدم وجود اطلاعات کافی در بین مردم، خانواده های پر جمعیت تری داشتند. و اما نسل ما با تکیه بر سواد مردم و پیش رفت بیش تر علم، تعداد فرزندانی کمتر از نسل قبل دارد.

در 100 سال گذشته اگر سیر تخریب محیط زیست را در نظر بگیریم، بیش ترین خسارت ها را مربوط به نسل پیش می یابیم. نسلی با جمعیتی زیاد و سوادی کم! ضرب المثل « هر که بامش بیش، برفش بیش تر » این جا صدق می کند. جمعیت بیش تر، نیاز بیش تر، زباله ی بیش تر ،...، آلودگی بیش تر.

دانشمندی به نام مالتوس حدود 200 سال پیش، روند رشد جمعیت انسان ها را یک تصاعد هندسی، و تولید غذا را تصاعد حسابی دانست. او پیش بینی کرد که روزی خواهد رسید که انسان ها از بی غذایی جنگ به راه خواهند انداخت. اما به نظرم او نمی دانست که پیش رفت علم هم تصاعد هندسی دارد! با این پیش رفت ها، تعداد کارخانه ها، گلخانه ها و ... افزایش یافت و به خدمت انسان ها درآمد و البته از دیدی دیگر، این ها چیزی نبود جز وارد کردن خسارت بیشتر بر محیط زیست.

امروز 23 مهر ماه برابر با 15 اکتبر 2007 که قرار است تمام وبلاگ نویسان جهان در صورت تمایل، یک پست خود را به موضوع محیط زیست اختصاص دهند، از شما می خواهم با توجه کردن به اصول زیست محیطی – که مطمئننا خود شما بهتر می دانید - سعی کنیم اگر نمی توانیم کاری برای حفظ محیط زیست انجام دهیم، حداقل به مشکلات آن اضافه نکنیم. به امید آینده ای بدون مشکلات زیست محیطی...