روز قبل از امتحان ترم دوم درس عربی، کلاس رفع اشکال داشتیم.

همه سر کلاس نشسته بودیم و منتظر معلم. وارد شدند، در یک دست دو ماژیک و در دست دیگر یک استکان چای.

درس را شروع کردیم و آقا هر از گاهی قُلُپی می نوشیدند. از شما چه پنهان، ما هم آن چنان نگاه می کردیم که از گلویشان پایین نمی رفت!

هنگامی که قواعد یکی از درس ها را مرور می کردیم؛ ناگهان گفتند: « ماهی با آب زنده است! ». همه حیرت زده نگاهشان کردیم و چند نفر نیز با تعجب گفتند "چی؟!" و سپس ایشان ادامه دادند: « معلم هم با چایی! ».

از آن لحظه به بعد دیگر رویمان نشد نگاه کنیم!