چندی پیش با خود فکر می کردم که اگر او نبود چه می شد؟ اگر او نبود از که الفبا را می آموختیم؟ اگر او نبود چه کسی می گفت: « بنویسید... بابا آب داد »؟ اگر او نبود، که بود که ما را جمع، تفریق، ضرب و ... می آموخت؟ واقعا چه کسی می توانست جایگزین او باشد؟ چه کسی؟!

هیچ کس، جز همان معلم مهربان، که همه چیز را؛ درس زندگی و زیستن را به ما آموخت! این معلم است که تشویق می کند مانند ماهی سیاه کوچولویی باش که سر جای خود بند نشد و برای دانستن بیش تر، ترک دیار و سنت کرد.

معلم...، روزت مبارک!