مارمولک و سم سيانور
چند سال پيش در قسمت حوادث روزنامه ها آمده بود که دم مارمولکي در داخل چرخ گوشتي افتاده و در اثر غفلت صاحب آن، بعد از چرخ شدن دم مارمولک همراه با گوشت و طبخ غذا به دليل وجود سم سيانور ناشي از دم مارمولک 10 نفر از اعضاي آن خانواده مردند. و از آن موقع بود که ترس از مارمولک در اذهان عمومي پا گرفت و بعد ها چيزهاي ديگري هم به آن اضافه شد از جمله که دم مارمولک حاوي سم سيانور است و اينکه مارمولک دم سمي خود را قطع مي کند و.... جالب تر اينکه اين موضوع حتي در بين اقشار تحصيل کرده و حتي متخصصين هم رسوخ کرده و آنها هم از مارمولک و دم سمي آن ترس و وحشت دارند.
اما واقعيت چيست؟
واقعيت اين است که :
1- مارمولک شکارچي حشرات بوده و با تغذيه از پشه ها و ساير حشرات موذي و مزاحم نقش مفيدي در کنترل حشرات در منازل بر عهده دارد. لذا براي مبارزه با مارمولک مي توان از همين نکته هم استفاده کرد و آن اينکه با مبارزه با حشرات و از بين بردن آن مارمولک را هم از بين برد ،چون مارمولک ديگر غذايي براي خوردن نخواهد داشت و لذا آن محيط را ترک خواهد کرد.
2- قطع شدن دم مارمولک يک واکنش دفاعي توسط مارمولک بوده که در مواقع خطر و نيز حملات دشمنان از اين خاصيت (اتونومي)استفاده مي کند ولي اين دم فاقد ماده سمي بويژه سيانور مي باشد.
3- بجز  گونه هاي معدودي از مارمولک در منطقه آفريقا که سمي مي باشند سايرمارمولک ها بويژه مارمولکهاي ايران و ساير نقاط منطقه خاورميانه فاقد هر گونه ماده سمي خطرناک و بويژه سيانور مي باشد.
لازم است بدانيد که ذکر يک مطلب در روزنامه فقط جنبه خبري داشته و براي اطلاع رساني بوده و نمي تواند استناد علمي داشته باشد مگر اينکه منبع خبري آن يک مطلب علمي برگرفته از مجلات علمي معتبر باشد. مثلا براي اينکه خبر ذکر شده بالا استناد علمي پيدا کند لازم است ابتدا گونه مارمولک را شناسايي علمي کرده سپس دم مارمولک مورد نظر را قطع و آن را در با هاون خرد و در حلال شيميايي حل نمود. سپس از آن محلول سوسپانسيون تهيه و آن را به تعدادي خوکچه هندي ، يا موش آزمايشگاهي تزريق کرد. همچنين به تعدادي از حيوانات آزمايشگاهي مشابه هم آب مقطر تزريق و به تعداد ديگر هم چيزي تزريق نکرد ، آنگاه علائم بروز کرده در هر حيوان آزمايشگاهي را بعد از يک ، 5 ، 10 ، 30 ، 60 ، 120، 240 و...دقيقه ثبت نمود آنگاه داده هاي بدست آماده را با استفاده از آزمونهاي آماري مورد تجزيه و تحليل قرار داد. نتايج حاصله را براي يک مجله علمي معتبر فرستاده تا پس از بررسي توسط چند استاد فن و بررسي مواد و روش کار و نحوه نتيجه گيري و اعلام نظر مثبت آن را در مجله چاپ نمود و تازه در صورت مثبت بودن تمامي اين اطلاعات است که ما مي توانيم يک فرضيه علمي را تائيد و يا رد نمائيم.
پس نتيجه مي گيريم که ذکر هر مطلبي آن هم به صورت گزارش خبري غيرمستند توسط يک روزنامه نگار در يک روزنامه خبري نمي تواند مورد استناد قرار گيرد.
 به نقل از سایت شخصی دکتر رفیع نژاد بدون هیچ کم و کاستی
موفق باشید
سید موسوی
مالزی