امروز بار هشتم بود که در طول سال تحصیلی، چشممان به جمال آزمایشگاه مدرسه روشن می شد. شاید برای دروس شیمی و فیزیک دبیرستان که روی جلد کتابشان نوشته "شیمی و آزمایشگاه – فیزیک و آزمایشگاه" هشت بار آزمایشگاه رفتن کافی نباشد؛ ولی باز هم غنیمت است؛ سال پیش، آزمایشگاه را برای کلاس ما با اعتراض والدین و دانش آموزان، به زور دو بار گشودند! یک بار دبیر شیمیمان ناچار شدند برای انجام آزمایشی ساده، از آزمایشگاه دانشگاهشان، مواد لازم را قرض بگیرند!

البته یکی از دلایل پیش رفت آزمایشگاه مدرسه در سال اخیر، توجه بیش تر به مدرسه و رسیدن وسایل آزمایشگاه از ایران است. خدا خیرشان دهد...! دلیل دیگر این پیش رفت، اعزام دبیران دل سوز و باتجربه از ایران است که ما را از وضعیت بی معلمی بیرون آورده و در پیش رفت دانش آموزان نیز نقش بسیار مهمی داشته است!

بله، امروز هشتمین جلسه، یا چهارمین جلسه ی درس فیزیک بود و دبیر فیزیک، طرز کار ریز سنج (Micrometer) و کولیس را برایمان شرح دادند و چون جلسه ی پیش طرز کار با ترازوی آزمایشگاه را آموخته بودیم؛ توانستیم به صورت گروهی، چگالی (ρ = density) یک میله و یک تیغه ی نازک فلزی را محاسبه کنیم.

شاید کار با این وسایل، خیلی پیش پا افتاده به نظر برسد، ولی برای من که از کودکی به نوعی با کار های تحقیقاتی والدینم مأنوس بودم؛ می دانم که این ها، پایه و اساس کار های مهم تری در آزمایشگاه ها می باشند.