امروز به همراه مادرم برای ثبت نام به مدرسه رفتیم. کتاب های درسی آماده بودند و من همه را – به جز کتاب تاریخ که ظاهرا تمام شده بود – گرفتم؛ هم چنین یونیفورم مدرسه را خریدم. این یونیفورم شامل بلوز به رنگ آبی آسمانی، سارافون به رنگ سرمه ای، شلوار سرمه ای و مقنعه آبی آسمانی می باشد. مقاطع ابتدایی و راهنمایی نیز همین یونیفورم را با کمی تفاوت در رنگ استفاده خواهند کرد. در ضمن لباس پسر ها، بلوز و شلوار هماهنگ است که رنگ پیراهن آن در مقاطع مختلف فرق می کند.
رنگ لباس ها شاد است و طراحی خوبی دارد؛ اما از لحاظ جنس پارچه، کمی بی دقتی شده، زیرا جنس پارچه برای هوای مالزی کمی گرم به نظر می آید.
بد نیست بدانید طی صحبت هایی که در مدرسه شد؛ دریافتیم که ظاهرا ساعات برنامه ی درسی امسال دبیرستان به دلیل دو شیفته شدن، در حداقل زمان قابل قبول آموزش و پرورش است. یعنی شیفت صبح از 8 صبح تا 12:30 ظهر ( 4:30 ساعت در روز ) و شیفت عصر از 1 بعد از ظهر تا 5:30 عصر ( 4:30 ساعت در روز ) هستند.
به نظر شما برای رشته ی ریاضی فیزیک – می گویند تنها رشته ای است که در مدرسه تدریس می شود – که نیاز به حل تمرین و مثال زیادی دارد، این تعداد ساعات کافی است؟ و این در صورتی است که هنوز از حضور دبیران کافی و مجرب با وجود تنها یک هفته مانده به آغاز سال تحصیلی، اطلاعات دقیقی در دسترس نیست.
در هر صورت از شما ( دبیران، اولیا و دانش آموزان گرامی ) تقاضا می شود در مورد این برنامه ی جدید کمی فکر کنید و نظراتتان را مطرح فرمایید.
همچنین در لینک خواستن توانستن است (یادی از گذشته) می تونین تفاوت من و مدرسه ام رو با یک نسل قبل از خودم مشاهده کنین. آن ها چه کردند و ما چه!
این هم عکس رپوش من!
خب، 10 روز بیش به آغاز سال تحصیلی جدید باقی نمانده است و از امروز شمارش معکوس آغاز می شود ( ایران در این شمارش یک روز جلو تر است ). این در حالی است که ظاهرا بایستی به استقبال خبر های جدیدی رفت.
می گویند در این سال جدید مقطع دبیرستان دستخوش تغییراتی خواهد بود و به احتمال قوی دو شیفته خواهد شد. یعنی مقطع دبیرستان – دخترانه - به همراه مقاطع ابتدایی و راهنمایی در شیفت صبح و مقطع دبیرستان – پسرانه – در شیفت بعد از ظهر خواهند بود.
انتظار می رود این تغییر و تحول با توجه به تمامی جوانب، از جمله وجود تعداد کافی دبیران مجرب و باسواد، مواد شیمیایی و تجهیزات آزمایشگاهی کافی، کامپیوتر های سالم و قابل استفاده، تعداد ساعات تدریس لازم و به اندازه و ... برای هر دو شیفت در نظر گرفته شده باشد.
به هر حال امیدوارم در این سال جدید بتوانیم نتایج بهتری نسبت به سال قبل کسب کنیم. با آرزوی موفقیت برای همه، پیشاپیش شروع مدارس را تبریک می گویم.
در سفری که به ایران داشتم، در هر کجا دانش آموزان دبیرستانی را در حال درس خواندن می یافتم. مدرسه ها برای آن ها انواع و اقسام کلاس های تقویتی، کمکی، چگونگی تست زنی و ... را تدارک دیده بودند.
به هر خانه ای که می رفتم، دانش آموزان یا در اتاق هایشان مشغول تست زنی بودند یا در کلاس فوق العاده مدرسه. خلاصه این که مدام در حال خواندن و حل تمرین ها و تست ها بودند.
با توجه به این موضوع، چگونه بچه هایی که در مالزی می خواهند کنکور ایران را بدهند، می توانند با آنها رقابت کنند؟ آیا مدرسه ی ما این امکانات را نمی تواند برایمان فراهم کند؟ چرا ما نباید برای کنکور و ... تست بزنیم و آمادگی پیدا کنیم؟... نمی دانم پرداختن به ارتقاء سطح علمی و افزایش توانایی برای راه یافتن به دانشگاه ها بایستی در اولویت مدرسه ما باشد یا بحث هایی مانند جدا کردن دختران و پسران دانش آموز با این امکانات محدود...؟!!
در ضمن: هر گونه نقل قول و برداشت مطلب از این وبلاگ با ذکر منبع و لینک به آن بلامانع است.
