راستی خیلی مرسی واقعا که تو این مدت پرسیدین که من کجام، زنده ام یا مرده!! هاها.. اینم پست جدید:

"آدم وقتی خوابش می یاد یاده چیا که نمی افته و چی کارا که نمی کنه. به خودم اومدم تو راه خونه دیدم دارم مرغ سحر ناله سر کن و بلند بلند واسه خودم می خونم! من مرغ سحر و مثلا یه سالم بود یاد گرفتم مثلا از 12 سالگی به بعدم نشنیدم! P:"

http://kaghazeakhbar.com/article/4695

اومدم بگم روز معلم خیلی خیلی مبارک ها باشه.

داشتم نوشته هام در 5 اردیبهشت گذشته تو این وبلاگ رو مرور می کردم؛ شاید یک جرقه ای زده شد توی ذهنم و امسال هم چیزی نوشتم.

می دونی، وقتی 5 ساله گذشته ی خودت رو مرور می کنی، مثل این می مونه که داری یک کتاب تاریخ رو ورق می زنی و حس "کهنسالگی" بهت دست می ده.

اما... من الآن انگاری دارم از موضوع اصلی خارج می شم. بحث اصلی اینه که دلم تنگ شده، خیلی هم تنگ شده .. واسه اون روزهای خوب و روزهای بد .. واسه اون معلم هایی که می پرستیدم و واسه اون معلم هایی که می خواستم سر به تنشون نباشه (خودشون می دونن چرا) .. ولی واقعا، از ته دل، دلتنگم.

اِهِم .. حالا بگذریم .. تا من بغضم نترکیده ..

دبیرها و استاد های نازنین خیلی دوستتون دارم؛ همه تون رو!

خدا حافظ و نگه دارتون باشه هر کجا که هستین ان شاءالله ..

صلح ؛ دوستی ؛ عشق .. ! ♥

م.ع.

آخرین متدهای روز جهان در زمینه ی نحوه ی محبت و نفوذ دانشجو به دل استاد در برگه ی امتحان:

به جای مقدمه
این جفنگیات مرسوم که در برگهی امتحان مینویسند و از بیماری مادر تا اینکه اگر این درس را نمره نیاورم مشروطم میشوم و ... هم، خیلی خز شده وهم، حتی یک بچه ی 5 ساله باور نمیکند؛ چه برسد به یک دکتر! کمی نوآوری و خلاقیت داشته باشید. جناب استاد به اندازه ی کافی خودش مشکلات و بدبختی دارد، دیگر نیاز نیست شما با آن خط زیبای منحصر به فردتان یک صفحه ی آچار برایش از مشکلاتتان بگویید. حالا باز ای کاش فقط یک نفر چنین خزعبلاتی می نوشت. یکهو می بینی از 30 نفر دانشجو، بیست و هشت نفر عینا نوشته اند که اگر این درس را نمره نگیریم مشروطیم و مادرمان مریض است و پدرمان زندان است و فلان و بهمان. انگار این مشکلات را هم از روی دیگر تقلب کرده اند.

در این بخش به ذکر خاطراتی از فعالیتهای پربار خود در این زمینه میپردازم:

«ادامه ی مطلب را بخوانید...»

(راهنمایی: اصلا شبیه یک سفره ی هفت سین معمولی نیست!)
پارسال این شکلی بود: 

چهارشنبه سوری تون مبارک باشه ♥
پارسال از روی کبریت رد شدم حداقل؛ امسال حال اون هم نیست! :-<

weird is when you've completely forgot about someone and just out of the blue they show up at your doorstep..

but you know what? weird is good and i would like to have more of it stepping towards me

.

.

.

:)

I was crossing a hallway at UBC a few minutes ago and overheard two people:

Guy: Hey, why are you following me around?

Girl: Well, I'm stalking you 'cuz you're so cute!

Guy: Umm.. Thanks!?

Girl: Yeah, no problem.. :D

.

.

.

And so I was just wondering if you could possibly be anymore honest than this?! :O

می دونم، می دونم: قرنی است که این جا خاک گرفته. بله می دونم! ولی کجایید که ببینید نویسنده ی بیچاره ی این جا هم زیر آواری از کتاب خاک گرفته بود و تا ترم 3اش رو نموم کنه جانش به لبش رسید... هی هی هی، امان امان امان!

ما که انگار اول کاریم. چند شب پیش، شب یلدا بود و ... بله شب یلداتون مبارک ها باشه! ... آره شب یلدا بود و جناب حافظ ما رو با می و شراب این قدر مستفیض کردن که یعنی مینا خانم هنوز کلی راه داری پاشو تا دکترا برو لطفا! هی هی هی. حافظ جان بگذار ما اول ببینیم ترم 3مون پاس می شه، چشم تا دکترا که سهله، تا پست دکترا هم می ریم جانم!

در ضمن امشب هم که شبه کریستمس هست، هر کسی که جشنش می گیره، مبارکش باد!